ile dni, nie wiem, ale w niemoim łóżku, z niemoją pościelą, z niemoim widokiem zza okna i z jakimiś paniami, które pierwszy raz na oczy ujrzę. a nie chcę widzieć. mogę nie widzieć.?

tak, mamo, wiem, że to dla mojego dobra. wiem, że to tylko kilka dni. a może wypuszczą mnie już w poniedziałek.?

umieram na ból brzucha. [a tamte białe/zielone ściany Ci pomogą. i panowie w białych fartuszkach też.] brzmi jak psychiatryk, nie.? [ja wole mojego pana w białym fartuszku.! ;(]

ratujecie mi życie, panowie, dzisiejszym Komitetem. znam to, będzie dużo śmiechu, dużo relaksu, a może nawet i lepiej. przepraszam, panowie, nie powinnam się wpraszać. ale bardzo Was potrzebuje i już, o, tup.!

to, co mną trzęsie, to panika.

przeżywam to, jak mrówka okres. do napisania, za kilka dni.

Tym się jaram, ostatnio tonę w akustykach :serduszko: